In antwoord op De Volkskrant on Blockchain

//In antwoord op De Volkskrant on Blockchain

In antwoord op De Volkskrant on Blockchain

Bron: De Volkskrant 05-11-2018

Het is duidelijk voor de Volkskrant, bij monde van Koen Haegens: “blockchain” heeft haar beloftes van vorig jaar niet waargemaakt. Er is veel geld uitgegeven, en we hebben daar bar weinig voor terug gekregen. Is dat ook zo?

Hypejaar 2017

Vorig jaar, tussen juni en december 2017, stonden de kranten bol van de artikelen over Bitcoin en “de blockchain”. De berichten variëerden tussen mateloos positief en extreem negatief. Er werden honderden zogenaamde ICOs opgestart. Overheden en bedrijven stortten zich en masse op “de blockchain” en stopten miljoenen in projecten om maar niet achter te blijven. Meer dan 550,000 gezinnen belegden in cryptomunten, voor een waarde van net onder het miljard.

Bitcoin piekte op een waarde van bijna $20,000 en beroemdheden (in Nederland bijvoorbeeld Lil’ Kleine) stapten in de “blockchain”-boot. En omdat het allemaal wel heel moeilijk was, die blockchain, werd ons meegedeeld dat we de blockchain ook nog eens helemaal niet hoefden te snappen.

(Een indicatie van hoeveel hype er rond deze ICOs gonsde is dat het nu nog steeds heel moeilijk is een neutrale link te vinden die kan omschrijven wat een ICO nu eigenlijk is: je wordt al snel doorgeleid naar sites die je willen wijsmaken dat ICOs fantastisch zijn en je binnen no time miljonair zullen maken).

Het was een jaar waarin gouden bergen beloofd werden, mensen zowel om het geld als om de belofte van vrijheid zich met blockchain bezig gingen houden en een jaar van vooral ups en ten laatste een fikse down.

Mijn jaar 2017

Persoonlijk heb ik 2017 heel anders meegemaakt. Voor mij, en met mij veel collega’s die al jaren met deze technologie en haar toepassingen bezig zijn, was het aanpoten.

Niet met het binnenhalen van grote contracten, maar met het geven van interviews, presentaties en lessen om duidelijk te maken waarom ICOs op zijn best riskant zijn, dat de technologie nog in zijn kinderschoenen staat, dat blockchain lang niet voor alles handig zijn en dat je, als je er serieus een product van wilt maken of wilt investeren je wel dégelijk moet weten hoe “de blockchain” werkt.

Dan sta je soms tegenover een Vincent Everts die mensen in November 2017 staat te pushen maar lekker te investeren zonder enige basis:

Het was een jaar om héél boos te worden over het circus dat zich uitstortte over iets waar ik al meer dan vijf jaar mee bezig ben en dat gekaapt werd door een stel figuren waar je niet vrolijk van wordt. Ik ken de Bitcoin- en blockchainwereld origineel als uitermate ethisch. De beweging is heel mondig in het openlijk bedriegers aanpakken en zo zit je ineens bij vele conferenties tot over je oren tussen de gladde jongens die het over ROI, Lambo’s en weet ik niet wat voor onzin hebben. Bah. Ik heb het nodige afgefoeterd, zowel online als offline.

Het was ook het jaar waarin ik (en ook collega’s als Lykle de Vries en Ronald Mulder) hun nek uitstaken met bedrijfjes om les te geven in de fundamenten van open blockchains. Ons doel: zorgen dat wie serieus geïnteresseerd is de noodzakelijke basiskennis heeft om te snappen wat wel en niet kan, en hoe je het kaf van het koren kunt scheiden als iemand weer met de zoveelste whitepaper bij je komt aankloppen.

Vechten tegen de bierkaai, kortom, want tegen goudkoorts is weinig kruid gewassen.

Waar klopt het artikel?

Het artikel in de Volkskrant benoemt volledig terecht de wildheid waarmee er op blockchainprojecten ingesprongen is, door zowel overheid als corporates. De hoeveelheid niet onderbouwde proefballonnen die vorig jaar opgelaten zijn is schokkend en was volledig onnodig.

Er is niets mis met proefprojecten, maar de hoeveelheid projecten die zich niets gelegen hebben laten liggen aan de technologie zelf is te vergelijken met het bouwen van een plantenbak uit een auto. Mijn eerdere analogie was een paard voor een auto spannen, maar ik vind het nodig om de analogie iets scherper te stellen als er projecten als de Petro of Bandnamevault zijn.

Permissioned Blockchain

Mijn oude analogie

Veel blockchainoplossingen komen maar niet van de grond, en verdwijnen stilletjes (of minder stilletjes!) van het toneel.

Blockchain, zoals door de meeste nieuwkomers aangepakt, was simpelweg kolder. Ik weiger het te verbloemen. Omkeerbare blockchains, nieuwe blockchains die geen blockchain blijken, nieuwe systemen die zo lek als een mandje blijken, het was een zooitje. Projecten die zich presenteren als “blockchain”, maar als puntje bij paaltje komt decentralisatie, onveranderlijkheid en zelfbeschikking overboord gooien verdienen het om te kijk gezet te worden.

Ik loop met enige regelmaat blockchainbijeenkomsten binnen om mee te praten en te zien wat er ontwikkeld wordt, en eerlijk gezegd is de kennis (en de WIL om daadwerkelijk meer te leren) nog niet echt aanwezig. Meer dan een ronde “blockchain bingo” wordt het vaak niet en dat is echt heel jammer, zonde en mateloos frustrerend.

Blockchain bingo

Waar schiet het artikel tekort?

“Zo, Wisselink, dat klinkt pittig. Misschien moet je maar eens op zoek naar nieuw werk, dan!”, hoor ik je denken.

Dat zou kloppen, ware het niet dat het overgrote gedeelte van het daadwerkelijke werk dat interessant is zich blijkbaar nog steeds totaal buiten het gezichtsveld van de meeste schrijvers afspeelt. Niet geheel vreemd, aangezien de meeste ontwikkelingen niet één-twee-drie uit te leggen zijn en nog heel experimenteel en soms regelrecht theoretisch zijn.

Ik bezoek niet veel conferenties meer, maar dit jaar ben ik bij onder andere de Baltic Honeybadger bijeenkomst in Riga geweest. Daar kwamen de oudgedienden uit de Bitcoinwereld bij elkaar, en zie je wat er wérkelijk ontwikkeld wordt en hoe dat zou kunnen zijn. Er wordt gewerkt aan daadwerkelijke veilige optimalisaties zoals Lightning Netwerk en privacy-oplossingen. Niet met lapmiddelen, maar minitieus ontworpen om deze eigenschappen van de grond af op te bouwen. Deze mensen zijn niet van het “fail often, fail fast type”, veeleer van het heel traag en solide bouwen. Ze zullen eerder “nee” zeggen, dan “ja”.

Ook zie je bij dit soort bijeenkomsten hoe Open Source ontwikkelingen daadwerkelijk lopen: iemand als Francois Pouliot, die CypherNode ontwikkeld heeft, een open source API systeem dat ontwikkelaars los kan weken van grote partijen als Coinbase en BitPay door ze makkelijk zelf die infrastructuur te kunnen laten draaien: volledig volgens de Self-Sovereign ethos.

Of iemand als Jameson Lopp, die met Casa en andere developers bezig is de grondregels voor frontends van Bitcoinapplicaties op te stellen (“de applicatie IS de handleiding! Als een applicatie een gebruiker toestaat fouten te maken, is er werk aan de winkel).

Allemaal namen die grotendeels onbekend zijn bij het grote publiek. Ontwikkelaars met meer dan 20 jaar ervaring achter de kiezen die níet voor de gladde praatjes gaan, maar voor de toegevoegde waarde van daadwerkelijke vernieuwing.

Allemaal zaken die in het artikel van de Volkskrant en andere landelijke kranten niet aan bod komen omdat ze simpelweg niet in de hype opkomen en dus moeilijk te vatten zijn. Toch zijn het deze mensen die de hype überhaupt mogelijk hebben gemaakt en die weinig overlap hebben met het corporate circus dat “blockchain tech” heet.

Wat ik mis in de meeste artikelen over “blockchain” is:

  • Kennis over hoe blockchains werken zonder comprimissen.
  • Inzicht in wat er onzinnig is: dan hebben we het over blockchains die fundamentele zaken als onomkeerbaarheid verwijderen.
  • Een vollediger overzicht over wat er speelt.
  • Een betere aansluiting bij de echte spelers in de markt, in plaats van de blitse poppetjes die doen alsof ze spelers zijn.

Wat ik eigenlijk mis, over het algemeen, is échte interesse. Nu is het voornamelijk poppenkast kijken en dat is eeuwig zonde. Dit overigens zonder journalisten als Koen Haegens, Krijn Soeteman, Wouter van Noort en trendvolgers als Jarno Duursma (en vele anderen die ik hier nu niet kan noemen) tekort te willen doen.

Blockchain dood?

Om terug te komen op de originele vraag of “blockchain” zijn belofte niet waargemaakt heeft is het antwoord dan ook complexer dan een “ja” of “nee”.

“Blockchain” zoals vorig jaar gehyped heeft inderdaad weinig waargemaakt. En terecht, want de meeste projecten waren op drijfzand gebouwd. Ze werden groot over de ruggen van naieve investeerders en hadden weinig meer gemeen met de originele beweging dan de naam, die we als gepikt kunnen beschouwen. Ik kan mijn fiets ook een auto noemen, dan is het er nog geen. En eigenlijk zouden dit soort projecten als het aan mij ligt ook nooit als “blockchain”-project serieus genomen moeten worden. Dus met alle mitsen en maren is het antwoord daar gewoon: NEE.

Aan de andere kant is het echte werk nooit gestopt. En een significant percentage van de nieuwe instappers van 2017zijn blijven hangen, lezen zich in en gaan aan het werk met een betere basis. Daar zullen we het van moeten hebben. Niet van de snelle oplossingen, maar van bezig zijn met nieuwe modellen. Met thema’s als governance, inspraak, soevereiniteit, commonisation, identiteit, digitale burgerrechten en ga maar zo door.

“Blockchain” bestaat niet geïsoleerd, maar is onderdeel van een veel grotere beweging die op zoek is naar betere, veiligere en nieuwe modellen om ons tot elkaar te verhouden. Daar zijn we nog lang niet uit, en die zoektocht stopt nooit; we zijn er al zolang we samenleven mee bezig.

Ik ben hoopvol!

Bas Wisselink
Follow me

Bas Wisselink

Freelance trainer and speaker at Blockchain Workspace
Bas Wisselink is a freelance writer, public speaker and trainer. He is a founder of Blockchain Workspace. His expertise is in education, training and presentation skills.
Bas Wisselink
Follow me
By |2018-11-05T21:00:00+00:00november 5th, 2018|Articles|0 Comments

About the Author:

Bas Wisselink is a freelance writer, public speaker and trainer. He is a founder of Blockchain Workspace. His expertise is in education, training and presentation skills.

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.